17 Ağustos 2009 Pazartesi

10 Yılın Sessiz Çığlığı





Bir kere daha yakalansak öyle hazırlıksız,
Nasıl atlatacağız kim bilir?
Sadece göçük altında kalanlar mı anlatıp duracaklar
'Ölüme 5 kala'nın kötü olduğunu
Korkuyla yüzleşmenin tam vakti değil mi sizce ?
Koskoca 10 sene geçmiş!
10 sene öncesine dair ne çok şey hatırlıyoruz aslında değil mi?
..Ama depremi neden unuttuk, neden izin verdik unutturmalarına
Ölüm nasılsa gelmeyecek mi ayaklarımızın ucuna..?
..Çoğumuz ölmedi mi en tatlı rüyasında

1 yorum:

Irmak dedi ki...

10yıl önce.. ssdece 10 yaşındaydım ve 10 yaşındaki bir çocuğun anlaması gerekenden fazlasını anladım, diğer her çocuk gibi! Depremde herhangi fiziksel bir zarar görmememe rağmen şimdi 17 ağustosta haberleri bile izleyemez durumdayım. Ben bile böyle hissederken, kim bilir gölcükteki veya (burnumuzun dibindeki) avcılardaki, bi şekilde zarar gören insanlar nasıl hissediyordur?!

İlk seneler her gece annemi, babamı, kardeşimi öpmeden uyumazdım. Onlar bunu çocukça bi şirinlik sanarlardı ama ben o anda belkide onları bi daha öpeeyeceğimi düşünürdüm, her ihtimale karşı bi vedalaşma gibiydi.

Her an deprem korkusuyla yaşamak.. Her an hayatının altüst olabilmesi ihtimalini fazlasıyla hissederek yaşamak.. Kimi zaman kalp atışının bedenini sarsmasıyla bile avizelere sağa sola bakmak! bu hastalıkla(!) yaşamak..

peki bütün bunlar, köşklerinde, yalılarında, rezidanslarında kendini garantiye aldıklarını düşünen ve deprem tehlikesine gereken önemi vermeyen başkanlarımızın umrunda mı?!!

bizlere bu kabusu yaşatan ve yaşatmaya devam eden herkese.. Lanet mi olsun diyim ne diyim..

ne diyim ki bilemiyorum!!

Yorum Gönder